ಫೆಬ್ರವರಿ 14 ಬಂತೆಂದರೆ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲಾ ಕೆಂಪು ಗುಲಾಬಿಗಳ (ಪ್ರೇಮಿಗಳ ದಿನ) ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಭಾರತೀಯರ ಪಾಲಿಗೆ ಈ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಕೇತವಲ್ಲ; ಅದು ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸಿ.ಆರ್.ಪಿ.ಎಫ್ (CRPF) ಯೋಧರ ಬಲಿದಾನದ ಸಂಕೇತ. 2019ರ ಆ ಕರಾಳ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ಜಮ್ಮು-ಶ್ರೀನಗರ ಹೆದ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಆ ಭೀಕರ ದಾಳಿ ಇಂದಿಗೂ ಮಾಸದ ಗಾಯವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ.
ಆ ಕರಾಳ ಘಟನೆಯ ಚಿತ್ರಣ
ರಜೆ ಮುಗಿಸಿ, ಮನೆಯವರ ಮುಖ ನೋಡಿ, ಮತ್ತೆ ದೇಶಸೇವೆಗೆಂದು ಮರಳುತ್ತಿದ್ದ 2,500ಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಯೋಧರು 78 ವಾಹನಗಳ ಬೆಂಗಾವಲು ಪಡೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಪುಲ್ವಾಮಾ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಲೆಥ್ಪೋರಾ ಎಂಬಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಸ್ಫೋಟಕ ತುಂಬಿದ್ದ ಕಾರೊಂದು ಯೋಧರ ಬಸ್ಗೆ ಗುದ್ದಿತು. ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಇಡೀ ಪರಿಸರವೇ ಸ್ತಬ್ಧವಾಯಿತು.
40 ವೀರ ಯೋಧರು ಈ ಭೀಕರ ದಾಳಿಗೆ ತುತ್ತಾದರು. ಸ್ಫೋಟದ ತೀವ್ರತೆಗೆ ಮೈಲುಗಳ ದೂರದವರೆಗೆ ಕಿಟಕಿ ಗಾಜುಗಳು ನಡುಗಿದ್ದವು. ಅಂದು ಭಾರತದ ಪ್ರತಿ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಸೂತಕದ ಛಾಯೆ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಮದುವೆಯಾಗಲಿರುವ ಯುವಕರು, ಹಸುಗೂಸಿನ ತಂದೆ, ವಯಸ್ಸಾದ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಏಕೈಕ ಆಧಾರ ಸ್ತಂಭವಾಗಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಯೋಧರು ಮರಳಲಾಗದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದ್ದರು.
ಮರೆಯಲಾಗದ ಕನ್ನಡಿಗರ ಬಲಿದಾನ
ಈ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮಂಡ್ಯ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹೆಚ್. ಗುರು ಅವರು ಕೂಡ ವೀರ ಮರಣವನ್ನಪ್ಪಿದರು. ಮದುವೆಯಾಗಿ ಕೇವಲ ಹತ್ತು ತಿಂಗಳಾಗಿತ್ತು, ಸುಂದರ ಭವಿಷ್ಯದ ಕನಸು ಕಂಡಿದ್ದ ಯೋಧ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ಅರ್ಪಿಸಿದರು. ಅವರನ್ನು ನೆನೆದರೆ ಇಂದಿಗೂ ಕನ್ನಡಿಗರ ಕಣ್ಣಾಲಿಗಳು ತೇವವಾಗುತ್ತವೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ | ಕತ್ತಲ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ‘ಬಂಗಾರ’ದ ಬೆಳಕು! ಕಪ್ಪತಗುಡ್ಡದ ರಹಸ್ಯ ಬಯಲು
ನೆನಪು ಅಮರ, ತ್ಯಾಗ ಅಜರಾಮರ
“ಪ್ರೇಮಿಗಳ ದಿನ” ಆಚರಿಸುವ ಭರದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ನೆಮ್ಮದಿಗಾಗಿ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ಕೊಟ್ಟವರನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು. ಇಂದು ನಾವು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಅಂದು ಆ 40 ಮಂದಿ ಯೋಧರು ಚೆಲ್ಲಿದ ರಕ್ತವೇ ಕಾರಣ.
About The Author
